Voeten verdienen uw aandacht!

Veel mensen hebben van tijd tot tijd last van hun voeten.
Vaak door onnodig lang te blijven tobben of zelf wat te proberen.
Hoeveel van u ontdoen zich na een middag winkelen, bij thuiskomst niet als eerste opgelucht van hun schoenen, vanwege pijn door een ingroeiende nagel of eeltplekken ? Hoeveel mensen beschikken niet over een barometer in de vorm van een likdoorn die onaangenaam gaat steken wanneer er slecht weer op komst is.

Luister naar uw voeten.
Pijnlijke voeten zijn niet normaal. Verdring pijn aan uw voeten dus niet, maar doe er wat aan.
De meeste voetproblemen zijn op te lossen, en uw pedicure kan daar vaak een belangrijke bijdrage aan leveren.

Tips voor gezonde voeten

• Knip nagels recht af, knip nooit de hoeken weg waardoor nagels kunnen ingroeien.
• Was uw voeten met weinig zeep en gebruik nooit desinfecterende zeep.
Zeep verstoort de zuurgraad van voeten, waardoor schimmels meer kans krijgen.
• Droog uw voeten na het wassen en zwemmen goed af vooral tussen de tenen. Hiermee voorkomt u zwemmerseczeem.
• Schone en droge sokken van wol of katoen zorgen voor droge voeten.
• Draag goed passend en ventilerend schoeisel.
• Laat uw voeten vakkundig behandelen door een gediplomeerd pedicure.
• Controleer uw voeten regelmatig op eelt, blaren wratten of vergroeiingen.
• Ga met eventuele afwijking naar de pedicure, zo nodig zal die u doorverwijzen naar de huisarts of podotherapeut.

Een likdoorn

Vroeger ook “eksteroog” genoemd, is een verharde, naar binnen gegroeide eeltkern in de vorm van een puntzakje, met de punt in de huid gericht. Meestal ontstaat de likdoorn in een eeltplek als gevolg van langdurige plaatselijke wrijving en druk. De kleur is glasachtig geel. De eeltkern kan druk uitoefenen op zenuwuiteinden en daardoor erg veel pijn veroorzaken. Op den duur kunnen weefsels zelfs in een ontstekingsachtige toestand raken door de constante druk die de likdoorn uitoefent. Likdoorns ontstaan door verkeerde schoenen, door een verkeerde stand van de voet of de tenen, of een combinatie van beide. Likdoorns komen voor onder de bal van de voet, op een hamerteen, of op de knok bij een hallux valgus, onder de nagel, tussen de tenen of in de nagelwal.
De pedicure kan de likdoorn vakkundig verwijderen. Als dit met regelmaat gebeurt door middel van snijden, frezen en drukvrij leggen kan de likdoorn op den duur kleiner worden en zelfs verdwijnen, mits natuurlijk de oorzaak ook wordt opgeheven.
Bij een likdoorn onder de nagel moet een stukje van de nagelplaat worden weggefreesd om bij de likdoorn te kunnen komen. Na het verwijderen van de likdoorn zijn er verschillende methoden om de nagel weer te herstellen. Het doel hier van is dat de functie van de nagel kan blijven bestaan en dat wordt voorkomen dat er huid naar boven komt via de ontstane opening. Een van deze methoden is de nagelprothesetechniek. Zie Gelnagels.
Naast de gewone likdoorn komen er nog een aantal speciale soorten voor:
• weke likdoorn,
• vasculaire likdoorn,
• neurovasculaire likdoorn,
• zaadlikdoorn.

Wratten

Wratten worden door een virus veroorzaakt en zijn dus besmettelijk. Ze worden veelal opgedaan in (bijvoorbeeld) zwembaden en sportzalen of door het passen van schoenen met blote voeten. Een wrat is een goedaardige woekering van het epitheel van de huid. Doordat er bloedvaatjes in meegroeien, kan een wrat gemakkelijk bloeden. Als de wratten zich onder de voet bevinden kunnen ze erg pijnlijk zijn. Voetzoolwratten zijn vaak met een laagje eelt bedekt en lijken daardoor nogal eens op een likdoorn. Eén van de verschillen tussen likdoorn en voetzoolwrat is dat de wrat pijn geeft bij zijwaartse druk (knijpen) en de likdoorn bij druk van boven.
Behandeling:
Alleen een arts kan bepalen of het inderdaad een voetzoolwrat is of een andere aandoening. De arts kan de wrat verwijderen door middel van een vloeibare stikstof behandeling. Bij voetzoolwratten is de voet bij deze behandeling nogal pijnlijk gedurende een paar dagen. De pedicure kan ook voetzoolwratten verwijderen, maar pas na overleg met de arts. In dat geval kan de behandeling effectief uitgevoerd worden met een chemische pakking. Om de pijn te verzachten kan de pedicure de wrat drukvrij leggen door middel van polstermateriaal of een feedbackzool. Een nadeel van deze behandeling is dat de patiënt 6 tot 7 dagen niet kan douchen en dat de wratten terug kunnen komen.
Bij een chemische pakking wordt de huid rondom de wrat of likdoorn afgeplakt met pleisters (verschillende soorten mogelijk) om de huid te beschermen. Rondom het open plekje wordt een viltring geplakt. Het gat van de viltring wordt voor de helft gevuld met salicylpasta (60%), waarna het geheel dakpansgewijs wordt afgeplakt zodat het goed afsluit. Gedurende de uitwerktijd van vijf tot zeven dagen mag de behandelde voet niet nat worden. Mocht in deze periode extreme pijn ontstaan, of u krijgt koorts dan moet de pakking eraf gehaald worden en een voetbad van dodezeezout worden genomen - geen soda. Vervolgens kan de pedicure de plek opnieuw onderzoeken en beslissen wat verder te doen. Bij diabetici en bij infecties kan deze behandeling niet worden toegepast.

Ingroeiende nagel

Een nagel waarbij de rand of de punt van de nagel in de nagelplooi drukt en pijnklachten geeft vormt de eerste fase van een ingegroeide teennagel. Daarbij kan zich in de nagelplooi eelt vormen. Men noemt dit stadium: pseudo-ingegroeide nagel. Bij de volgende fase dringt de nagelpunt in de huid en kan daarbij veel pijn en een uitgebreide ontsteking veroorzaken. Meestal treedt het probleem op bij de grote teen.
De meest voorkomende oorzaken van ingegroeide nagels zijn:
• Niet goed passende (te nauwe of te korte) schoenen te dragen! Er ontstaat dan te veel druk
• Het verkeerd afknippen van een nagel! Verkeerd afknippen van de nagels bevordert het ingroeien! Het is belangrijk om nagels zoveel mogelijk recht af te knippen
• Sommige mensen hebben van nature een bol-gevormde nagelplaat en is helaas voorbestemd om in te groeien. Door de druk van de bovenkant op de nagelplaat groeien dan de naar de diepte gerichte zijkanten van de nagelplaat soms bijna loodrecht naar binnen in.
• Zweetvoeten, met als gevolg meer bacteriën en verweking van de nagelwal
• Trauma: klap of stoot, bijvoorbeeld door sport activiteit
• Standafwijkingen van de voet, zoals platvoeten en spreidvoeten of doorgezakte voorvoeten hebben als regel ook standsveranderingen van de tenen tot gevolg, waardoor extra druk op de nagelplaat kan ontstaan, hetgeen weer het ingroeien van een nagel kan veroorzaken.

Behandeling:
Een pseudo-ingegroeide nagel kan over het algemeen goed door de pedicure behandeld worden. Hierbij wordt het eelt uit de nagelplooi verwijderd, de zijkant van de nagel afgevlakt, en de nagel drukvrij gelegd. Als de oorzaak een bolle nagel is, dan kan een nagelbeugel worden aangebracht, zodat de vorm wordt gecorrigeerd. Nagelbeugeltechniek (nagelregulatie) kan een vervelende chirurgische ingreep voorkomen, mits men er op tijd bij is. Als de teen namelijk al ernstig ontstoken is, moet men zich door een arts laten behandelen.

Schimmelnagels

In de volksmond ook wel “kalknagel” genoemd Lelijke nagels, verdikte, verkleurde of brokkelige nagels. Een ontsierende aandoening, soms een beetje pijnlijk. Maar ach, eigenlijk valt er best mee te leven. Zo denken de meeste mensen. Vaak zijn schimmels de aanstichters van deze "kalknagels".
In Nederland lijdt naar schatting circa 26% van de bevolking aan schimmelinfectie aan de nagel(s). Mannen en vrouwen lopen ongeveer een gelijk risico op het krijgen van schimmelnagels. De kans op een infectie neemt toe naarmate men ouder wordt. Ook risicogroepen, bijvoorbeeld diabetici, hebben vaak last van schimmelnagels.

Hoe zien schimmelnagels eruit?
Schimmelinfectie kan voorkomen aan de nagels van handen en voeten. De aandoening aan de voeten begint vaak aan de nagel van de grote teen. Als er geen behandeling plaatsvindt gaat de schimmel verder op "avontuur" en zullen ook de andere teennagels worden aangetast.

Een schimmelinfectie van de nagel gaat als volgt:
• verkleuring van één nagel in wit of geel.
• verandering van de witte of gele nagel in geelbruin.
• de nagel verdikt, wordt hobbelig en brokkelig.
• terwijl zich onder de nagel een ophoping van nagelsubstantie bevindt.
• de nagel kan geheel of gedeeltelijk loslaten.

Vaak is er tegelijk sprake van voetschimmel tussen de tenen (in de volksmond "zwemmerseczeem" genoemd). Hierbij kunnen pijnlijke kloofjes ontstaan.

Hoe ontstaan schimmelnagels?
Iemand met een gezonde huid en gezonde nagels heeft meestal een prima afweer tegen schimmels. Schimmels hebben het prima naar hun zin in slecht groeiende, vochtige of beschadigde nagels. Onder die omstandigheden kunnen "sporen" van schimmels zich gemakkelijk verspreiden. De sporen van schimmels bevinden zich overal in onze omgeving en we komen er dus gemakkelijk mee in contact. Vooral in gemeenschappelijke ruimtes zoals douches, zwembaden, sporthallen en sauna's. Wanneer u daar op blote voeten rondloopt, komt u bijna onvermijdelijk in contact met schimmelsporen. Als u vervolgens uw voeten onvoldoende afdroogt en bovendien overmatig transpireert is de kiem voor een schimmelinfectie gelegd. U bent zelf dan weer een bron voor nieuwe infecties. Iemand met een schimmelinfectie kan miljoenen sporen verspreiden, die heel lang besmettelijk blijven.

Hoe zijn ze te voorkomen?
Het is een misverstand te denken dat schimmelinfecties ontstaan door slechte hygiëne. Wat kunt u zelf doen om de kans op een besmetting zo klein mogelijk te houden?
• gebruik niet teveel zeep en spoel de zeepresten goed af
• desinfecterende zeep is niet effectief tegen schimmels
• droog uw voeten zorgvuldig, ook tussen de tenen
• draag bij voorkeur sokken van wol of katoen
• draag goed passende, leren schoenen
• wissel de schoenen regelmatig af
• draag slippers in openbare wasgelegenheden

Behandeling van schimmelnagels
Een schimmelnagel geneest nooit vanzelf. Wanneer de nagel door een schimmelinfectie is veroorzaakt, kan deze infectie zich langzaam uitbreiden. Mede daarom is behandeling noodzakelijk.
De pedicure freest de nagel zo dun mogelijk af (hetgeen de genezing bevordert) en maakt de omgeving van de nagel goed schoon. Verder wordt het advies gegeven een schimmeldodend middel te gaan gebruiken. Ook is het aan te bevelen schoenen en sokken met een schimmeldodend poeder te behandelen. Nieuw is de behandeling met een prothesenagel "soft". De pasta die daarbij wordt gebruikt bevat een schimmeldodend bestanddeel. Hier worden goede resultaten mee geboekt.

Een geruststelling tot slot
Het kan zijn dat u in eerste instantie een beetje teleurgesteld bent. U ziet weinig resultaat. Dit komt doordat er tijd nodig is, voordat de aangetaste gele delen van de nagel helemaal uitgegroeid zijn. Vooral de nagels van de grote teen groeien slechts enkele millimeter per maand. Na enkele maanden geduld groeit er echter weer een gezonde nagel die u geen last of pijn meer bezorgt.

De Diabetische voet

Waarom is de diabetische voet zo belangrijk?
De diabetische voet is de laatste jaren een steeds belangrijker item geworden in de behandeling van de diabetes mellitus patiënt. Bij iemand die aan diabetes mellitus (Suikerziekte) lijdt kunnen een aantal complicaties optreden. De belangrijkste complicaties zijn: Problemen met de ogen, nieren en de voeten dus.

Wat gebeurt er met de voeten?
De problemen aan de voeten zijn eigenlijk het gevolg van twee afwijkende systemen in het lichaam. Bij langdurige DM of bij slecht ingestelde DM hebben de bloedvaten en de zenuwen veel te lijden. Hierdoor kan dus:
• Angiopathie (vaatlijden) en
• Neuropathie (zenuwlijden) ontstaan.
Angiopathie wil zeggen dat de doorbloeding in de bloedvaten van de benen en voeten minder wordt. De bloedvaten hebben als functie het aan en afvoeren van zuurstofrijk en arm bloed. Als de doorbloeding minder is, is de aanvoer van zuurstofrijk bloed dus minder! Dit is heel belangrijk voor de voeten, wanneer er bijvoorbeeld een wondje aan de voeten is, zal dit niet goed genezen!! Een verminderde doorbloeding is vaak te herkennen aan: Verminderde onderbeen beharing koude voeten wit verkleuring van de benen slechter genezen van wondjes.
Neuropathie wil zeggen dat het gevoel in de voeten en benen minder wordt. De zenuwen in voeten en benen hebben verschillende functies. Ze geven het oppervlakkige gevoel en het diepere gevoel in de voeten door aan de hersenen. Dit oppervlakkige gevoel is nodig om bijvoorbeeld een steentje in de schoen te kunnen voelen. Het diepere gevoel is nodig om bijvoorbeeld het hoogte verschil van een stoeprandje te kunnen voelen. De zenuwen regelen ook de vochthuishouding in de voeten, de transpiratie dus. Benen kunnen droger worden en een glanzend karakter krijgen.

De combinatie!
Deze verschijnselen komen lang niet bij alle DM patiënten voor. Vooral de diabeten die een lange tijd een slechte bloedsuiker instelling hebben en langer durende diabetes zijn hier vooral de risicogroepen. Dat wil niet zeggen dat mensen die sinds korte tijd diabetisch hebben niet voorzichtig moeten zijn. De combinatie vaatlijden en zenuwlijden is dus het grote probleem.
Voorbeeld:
Iemand met DM die een agio-en neuropathie lijdt gaat en wandeling maken. Nu is er in de schoen een steentje gekomen. Dit steentje wordt door het verminderde gevoel niet gevoeld. Er ontstaat een wond. Deze wond wordt niet gevoeld en kan makkelijk uitgroeien tot een zweer die zeer slecht geneest. Wanneer de wondgenezing totaal niet aanwezig is en een gedeelte van de voet gaat afsterven, zal er een gedeelte geamputeerd moeten worden.
Uit dit voorbeeld blijkt dat een diabeet altijd heel voorzichtig moet zijn met zijn voeten. Goed verzorging en behandeling zijn vaak zeer belangrijk.

Wat kan de diabeet zelf doen aan voetverzorging?
Iedere dag zelf de voeten controleren of laten controleren door een huisgenoot de onderkant van de voet kan men met een spiegeltje bekijken. Beperkende factor is vaak het slechte / verslechterde gezichtsvermogen. Nooit op blote voeten lopen, ook al is dit voor sommige mensen nog zo prettig. Voor het aantrekken van de schoenen, de schoenen bevoelen met de handen of er niets in zit, zoals een steentje, spijker etc.
De sokken links dragen als er grove naden aan de sokken zitten. Voeten mogen ingesmeerd worden met voetencrème, maar niet tussen de tenen, omdat het tussen de tenen toch al wat vaak broeierig is. Het wordt dan te week tussen de tenen en dit kan dan weer een wondje veroorzaken. Wanneer de nagels van de tenen zelf geknipt worden, deze altijd recht afknippen. Dit zijn enkele tips waar een diabeet zelf rekening mee dient te houden.
DUS!!!!
Voorzichtigheid is geboden bij suikerpatiënten. Een goede instelling, zowel van de bloedglucosewaarde als ook van de persoonlijke instelling van de patiënt!!!!!

Vergoeding

Als u als diabetes patiënt naar een pedicure gaat met de aantekening “Diabetische Voet” dan kunt u in sommige gevallen in aanmerking komen voor een vergoeding van de bahandelingskosten. Informeer van tevoren bij uw zorgverzekeraar en bij de pedicure van uw keuze of dit het geval is.

Reuma en voeten

Voetverzorging bij reumapatiënten vereist extra zorg. De voeten zijn extra kwetsbaar en vaak extra gevoelig. Meer over de reumatische voet en de reden waarom uw pedicure daarvoor speciaal gecertificeerd moeten zijn.
De voeten van reumapatiënten zijn vaak extra gevoelig door:
• gewrichtsontstekingen
• slijmbeursontstekingen
• slijtage in de gewrichten
• standveranderingen.

Algemene adviezen voor de reumapatiënt
• doe dagelijks enige voetoefeningen om uw gewrichten soepel te houden ( rust roest)
• laat uw voeten behandelen door een professionele pedicure aangesloten bij ProVoet met de aantekening “Reumatische Voet"

Wanneer gaat een reumapatiënt naar een pedicure?
Door het dunner worden van het vetkussen onder de bal van de voet, een afwijkende stand van de voet en/of tenen en niet goed passend schoeisel treedt er aan de voeten vaak een ongewenste eelt- en likdoornvorming op. Door een beperkte bewegingsvrijheid en/of doordat de tenen herhaaldelijk in de verdrukking komen bij te weinig ruimte in de schoen, krijgt men ook te maken met nagelafwijkingen zoals:
• brokkelige nagels
• eeltvorming onder de nagels
• ‘schuurpapier’ nagels (ondoorzichtig, ruw, bros en gespleten)
• verkleuringen van de nagel.

Experimenteer niet zelf en laat uw voeten verzorgen door een professionele pedicure aangesloten bij ProVoet. De pedicure kan u ook advies geven op het gebied van huidverzorgingsmiddelen en een juiste schoenkeuze. Tevens kan de pedicure u adviserend doorverwijzen naar de huisarts, specialist of podotherapeut.

Vergoeding

Als u als reumapatiënt naar een pedicure gaat met aantekening “Reumatische Voet” dan kunt u in sommige gevallen in aanmerking komen voor een vergoeding (tegemoetkoming) van de behandelingskosten. Informeer van te voren bij uw zorgverzekeraar.